Vrouwen van NU

COMMAP COLUMN – februari 2018

Mieke heeft een hoge dwarslaesie, is vanaf haar schouders verlamd en auteur van het boek ‘Pak me dan…’. Zij beschrijft voor ons actualiteiten, belevenissen en alledaagse gebeurtenissen in de Commap Column.

De vrouwen van nu, een landelijke vrouwenvereniging in Nederland, in dit geval in Keldonk, (dat is bijna internationaal) vieren feest, want ze bestaan 80 jaar. Mijn beeld van de vrouwen van nu klopte totaal niet, ik dacht dat je dan minstens 80+ moest zijn, inclusief rollator, krulspelden, hoorapparaat en kunstgebit. Maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn. Het was een publiek van jong en oud. Echt vrouwen van NU.

Ze hadden mij in het kader van dit feest, uitgenodigd om te komen vertellen over mijn leven met een dwarslaesie. Tja, ik had een beetje mijn bedenkingen. Mijn ideeën over een feest zitten misschien op een ander level. (Denk aan drank, muziek, drank en nog meer drank) Dan nodigt mijn dwarslaesie-verhaal nou niet echt uit om op tafel te gaan staan dansen. Voor dat geld had ik een stripper gehuurd! Tip voor de volgende feestavond?

Het was wél een bijzondere avond. Geen dansende vrouwen op de bar, drank of strippers, maar een heel prettig gesprek met alle dames van de vrouwen van nu. Met veel vragen, goeie vragen, persoonlijke vragen, grappige vragen. Althans, ik kan soms lol hebben om de vragen die mensen aan mij stellen. Je mag aan mij alles vragen, het is de vraag of iedereen blij is met mijn antwoorden. Bijvoorbeeld: “Tot waar voel jij dan? Hoe hoog zit jou dwarslaesie?” Dan zeg ik meestal: “Vroeger zat mijn dwarslaesie op borsthoogte, althans tot zover kon ik voelen. Tegenwoordig zit het een stuk lager. Zit je dwarslaesie lager dan? Nee, mijn borsten.”

Lang leve de push-up bh! Zo houd ik mijn dwarslaesie nog een beetje op niveau en voel ik me echt een vrouw (van nu).

Mieke van Oss, Boek: Pak me dan, als je kan!


 

Stageplek

Stageplek beschikbaar bij Commap!
Ben jij de enthousiaste stagiaire die wij zoeken? Bij Commap hebben we nog plek voor derde- of vierdejaars stagiaires van de opleiding electrotechniek of ICT. Enkele onderwerpen waar wij ons mee bezig houden zijn communicatie hulpmiddelen, alarmering, BCI, robotica en domotica. Spreekt dit je aan?
Neem dan contact op met info@commap.nl
of bel naar 0413-287052.

Complimenten

COMMAP COLUMN – januari 2018

Mieke heeft een hoge dwarslaesie, is vanaf haar schouders verlamd en auteur van het boek ‘Pak me dan…’. Zij beschrijft voor ons actualiteiten, belevenissen en alledaagse gebeurtenissen in de Commap Column.

Complimenten

Het begint onstuimig 2018. Letterlijk, want je waait uit je sokken als je buiten komt. Code oranje boven in het land. Het is verwarrend. Een ijskoude herfst, een warme Kerst en een herfstachtig Nieuwjaar. Of mijn goede voornemens van 2017 zijn gelukt? Minder vaak mopperen, vaker complimentjes geven… Ik ben bang dat ze in dezelfde categorie terecht zijn gekomen als: “Minder snoepen, sporten, roken etc.” Allemaal dingen waar ik ook nog niet aan begonnen ben. Gelukkig zit er geen deadline aan. Het blijven voornemens, echter proberen helpt niet, je moet het DOEN anders komt er niks van. Dus, géén goede voornemens dit jaar! Maar wel:

Mijn complimenten voor:

  • Mijn familie die ondanks alle tegenslagen er altijd weer sterker uit komt.
  • Mijn kinderen omdat ik trots op ze ben.
  • De thuiszorg zusters voor hun engelengeduld.
  • Mijn PGB-team voor alle steun.
  • Mijn vrienden, want daar zijn vrienden voor.
  • De Jumbo omdat de boodschappen weer netjes thuisgebracht zijn.
  • De postbode voor het aankloppen omdat de bel het niet doet.
  • De firma die de bel komt maken omdat ze beloofd hebben dat ze hem dit jaar nog komen maken.
  • De vriendelijke telefoniste van de firma die de bel komt maken, omdat zij hen heeft laten beloven dat ze hem dit jaar nog komen maken.
  • Iedereen die zich aan zijn goede voornemens gehouden heeft.
  • Ik ben vast nog iemand vergeten, mijn complimenten voor degene die zich vergeten voelt in dit rijtje en dit even vermeld in een persoonlijk berichtje.
  • Owja, en natuurlijk complimenten voor jullie, trouwe lezers/lezeressen/genderneutralen voor het lezen van mijn column.

Zo, 2018 is begonnen!

Mieke van Oss, Boek: Pak me dan, als je kan!


 

Commap jaardag LIS/NAH

Tijdens de Commap Jaardag is er een informatiemarkt voor mensen met LIS-NAH en hun naasten.

De informatiemarkt is ook voor logopedisten, ergotherapeuten en andere geïnteresseerden. Toegang is gratis.
De diverse communicatie hulpmiddelen worden gepresenteerd. Ook komt domotica (huisautomatisering), robotica (systeembediening d.m.v. hulpmiddel of robot) en BCI (bediening d.m.v. hersengolven) aan de orde. Tevens is het een dag waarop je ook andere lotgenoten kunt ontmoeten. Je kunt ervaringen uitwisselen en inspiratie opdoen uit verhalen van anderen.

Wanneer: Zaterdag 10 maart 2018
Tijd: 09:30 – 17:00 uur
Plaats:  Wijchen, zaal Verploegen, Woeziksestraat 100
Doel: Productinformatie, voorlichting

Het programma ziet er als volgt uit:

Doorlopend presentaties van communicatie hulpmiddelen. Op de volgende tijden vindt een centrale presentatie plaats van:

10.30 uur Brainfingers

10.50 uur MMS

11.10 uur Grid 3

11.30 uur EyeComm

11.50 uur Spraakgestuurd bedienen: domotica bedienen met spraak

In de middag vinden er presentaties plaats van de BCI (Brain Computer Interface) en boekpresentaties van Paul Trossel en Mieke van Oss.

Geef je op via onderstaand antwoordformulier:


 

Eenzame kerst? (column)

COMMAP COLUMN – december 2017

Mieke heeft een hoge dwarslaesie, is vanaf haar schouders verlamd en auteur van het boek ‘Pak me dan…’. Zij beschrijft voor ons actualiteiten, belevenissen en alledaagse gebeurtenissen in de Commap Column.

Eenzame kerst?

Techniek maakt voor mij heel veel mogelijk. Mijn elektrische rolstoel, mijn omgevingsbesturing, mijn computer en mobiele telefoon, allemaal toevoegingen die een stukje meer kwaliteit van leven bieden. Maar is dat voldoende? Het kost soms moeite om niet in een sociaal isolement raken, alleen maar achter je computertje te zitten en vandaaruit de wereld beleven. Dat is geen realiteit, tenminste voor mij niet. Realiteit is bijvoorbeeld naar buiten gaan. De wind door je haren voelen waaien, een plens regen op je hoofd krijgen en genieten dat het daarna binnen dan zo lekker warm is. Leven, mensen ontmoeten, voelen met datgene wat nog voelt. Met “leven op een computer” is het opletten geblazen. Voordat je het weet wek je de verkeerde indruk. Als ik een baaldag heb, heb ik nu wel afgeleerd om dat niet eventjes op Facebook te plaatsen. Daar gaan namelijk mensen een eigen invulling aan geven en ik word meteen ziek, zielig, zwak, of misselijk verklaard. Het lijkt erop dat we alleen goed nieuws willen horen. Techniek is mooi, maar je moet wel nog blijven leven! Echt leven. En dat is voor mij contact hebben met andere mensen, gewoon oog in oog zodat je echt kan zien hoe het met jou of de ander gaat, en niet via tekst of foto’s op een beeldscherm. Maar dat kost moeite en energie, gelukkig is het ook de moeite waard! Techniek kan wél een manier zijn om dat contact te maken:

Een heel mooi voorbeeld is aankomende kerst. Ik zag er enorm tegenop. Mijn kinderen zijn een groot gedeelte bij hun vader, dus dit jaar ben ik kerstavond en Eerste Kerstdag alleen. Tweede Kerstdag bij mijn familie. Misschien denk je nu: “Niet zeuren Mieke, over één dagje alleen.” Maar op een of andere manier zit daar met de feestdagen een zware lading achter. De meest gestelde vraag rond deze tijd is: “Wat doe je met kerst?” Ik merkte dat ik aan het mopperen was, dat ik kerst saai vond, en dat het voor mij allemaal niet hoefde. De mooiste kerst is voor mij in gezelschap, maar als niemand weet dat ik die dag alleen ben, bedenkt ook niemand om me gezelschap te houden! Zo werkt dat nu eenmaal. Dus als ik iets aan dit vooruitzicht van een ‘eenzame kerst’ wil doen, zal ik zelf actie moeten ondernemen. En dat is best een grote drempel om je zo kwetsbaar op te stellen. Dus heb ik dit relatief ‘veilig’ aangepakt. Via WhatsApp. Ik heb een oproep gedaan aan al mijn WhatsApp contacten: “Lieve mensen, ik heb even al mijn moed bij elkaar geraapt. Ik ga aan jullie vragen of er iemand zin heeft om Eerste Kerstdag met mij te lunchen, of mij even komen halen, of even een bakje thee drinken, of wát dan ook. Anders zit ik namelijk alleen en dat vind ik niet gezellig. Stuur me even een berichtje als je tijd, zin of leuke ideeën hebt.”

Dit heeft een heleboel leuke reacties en uitnodigingen opgeleverd, en het belangrijkste: Een kerst waar ik zin in heb, met leuk gezelschap van familie én vrienden!

Kijk, dan levert techniek, in dit geval WhatsApp, zeker iets moois op! Een stukje kwaliteit van leven. Ik wens iedereen gezellige feestdagen!

Mieke van Oss, Boek: Pak me dan, als je kan!


 

Commap PRIJSVRAAG

PRIJSVRAAG 

De winnaars van onze prijsvraag zijn:

  • Bram en Brigit Tusveld
  • Jose van den Oever
  • Sandra Adam

Wij zullen via de mail contact met jullie opnemen. Niet gewonnen en wil je toch het boek lezen? Dan kun je het boek hier bestellen.

Antwoorden prijsvraag:

1. De MMS (Minimal Movement Switch) is een schakelaar die kan worden geactiveerd met minimaal kleine bewegingen. Communiceren en alarmeren wordt mogelijk, ook wanneer dit door iedereen voor onmogelijk wordt gehouden.

2. Brainfingers is een systeem wat hersengolven en minimale bewegingen in het aangezicht gebruikt voor communicatie.

3. Met de EyeComm – oogbesturing is het mogelijk om spraakvervangend te communiceren en te alarmeren. De oogbesturing werkt met een camera die de bewegingen van de pupillen detecteert.

WIL JE OP DE HOOGTE BLIJVEN VAN ALLE COMMAP-NIEUWTJES ? Schrijf je in de rechterkolom in voor onze nieuwsbrief en/of inspiratiemail.

 


Workshop: The Grid 2 & 3, 02-02-2018

Op vrijdag 2 februari 2018 wordt de workshop: Werken met de communicatiesoftware “the Grid 2 en 3” georganiseerd bij Commap te Uden.

Communicatie blijft zich steeds ontwikkelen. Niet alleen voor de mensen die nieuwe woorden leren begrijpen en uitspreken, maar ook voor gebruikers van communicatiehulpmiddelen. Om de inzet van een communicatiehulpmiddel te laten slagen, zijn daarom aanpassingen in de communicatiesoftware van groot belang!

Tijdens deze workshop leren logopedisten, begeleiders, familie en andere betrokkenen van gebruikers van een communicatiehulpmiddel (met de software van The Grid 2 en 3) o.a. zelfstandig aanpassingen te doen binnen de software. Ook is het mogelijk om bladen van cliënten aan te maken of aan problemen te werken waar men in de praktijk tegenaan loopt etc.

Kosten: € 99,- incl. btw, koffie/thee, iets lekkers en mogelijkheid tot lunch.  Tijd: 09.00 – 12.30 uur, adres: Burg. Buskensstraat 50 te Uden.

Aanmelden: Stuur een mail met jouw gegevens en het feit dat je wilt deelnemen aan deze workshop via het onderstaande contactformulier. We nemen dan zo snel mogelijk contact met je op.


 

Kliko-race

COMMAP COLUMN – november 2017

Mieke heeft een hoge dwarslaesie, is vanaf haar schouders verlamd en auteur van het boek ‘Pak me dan…’. Zij beschrijft voor ons actualiteiten, belevenissen en alledaagse gebeurtenissen in de Commap Column.

Kliko-race

In Volkel is het gespreksonderwerp van de dag: het nieuwe afval scheiden per 1 december. De nieuwe kliko’s. Hoe gaan we dat allemaal doen? Het roept veel vragen op. Waar moet dit bij? En waarom mogen blik en plastic bij elkaar? En wanneer moet welke? Ik ga er een sport van maken: Wie van de drie? Want we krijgen er eentje bij voor papier. Toen de brief over het nieuwe afval scheiden in de bus viel denk ik dat ze daar bij de gemeente helemaal roodgloeiend gebeld zijn. Omdat niemand natuurlijk die brief goed leest! Maar wél meteen paniek: Help, dit is een verandering! Ik heb er ook een beetje moeite mee, maar meer omdat ik nog niet weet hoe ik het praktisch in moet gaan richten.

Waar ik vooral benieuwd naar ben is hoe de kliko-race op dinsdag in onze straat verder zal gaan verlopen. Elke dinsdag vaste prik ‘s morgens om 6.00 uur (soms eerder) rammelt de eerste kliko hier door de brandgang, ongeacht of je nog slaapt of niet. Mijn slaapkamer grenst aan de brandgang, dus dat komt knoerhard binnen. Heel soms midden in de nacht, als iemand bedenkt dat hij of zij ‘s morgens uit wil slapen. En bedankt! Officieel mag hij of zij (doelend op de kliko) niet een dag van tevoren aan de weg staan. Als je mij als buurvrouw te vriend wilt houden: riskeer het risico op een boete! Ik heb nog nooit gehoord dat er ‘s morgens vroeg of ’s nachts hier iemand de straat bespioneert om te kijken of er wel of niet kliko’s staan. Zet dat ding gewoon ’s avonds aan de straat!

En dan komt het leukste: áls de vuilniswagen is geweest, dan gaat het hier hélemaal los in de straat. Ik ga er altijd lekker voor zitten met een bakje thee. Wat een vermaak, dat burenleed, of heet dat leedvermaak? Zo gauw als de eerste kliko de grond weer raakt, klappen er links en rechts voordeuren open en de race is begonnen… Wie zal er deze keer zijn of haar kliko als eerste weer binnen hebben? Ik zet mijn geld in op een van mijn buurvrouwen die in haar roze peignoir meestal wel een aardig sprintje kan trekken voor haar leeftijd.

Niemand wordt ontzien, rollators worden opzij geduwd, badjassen vliegen alle kanten op, de krulspelden nog in, knieën worden open geschaafd. Ochjee Mieke, en zit jij daarbij te lachen? Nou, als iemand mij ’s morgens wakker loopt te rammelen, dan heb ik geen medelijden hoor!

En nu heeft de gemeente dus bedacht dat we een nóg een extra kliko krijgen voor het papier…

Ik zeg: game on!

Mieke van Oss Boek: Pak me dan, als je kan!


 

Column Ikea

COMMAP COLUMN – augustus 2017

Mieke heeft een hoge dwarslaesie, is vanaf haar schouders verlamd en auteur van het boek ‘Pak me dan…’. Zij beschrijft voor ons actualiteiten, belevenissen en alledaagse gebeurtenissen in de Commap Column.

Dat je hartje zomer de IKEA binnen rijdt met een dikke poncho en nog een deken over je benen, dat kan nog wel eens voor misverstanden zorgen. Maar wie het laatst lacht, lacht het best. Eenmaal een paar 100 meter de IKEA in gereden, krijg ik al jaloerse blikken. Iedereen die onwetend naar binnen is gewandeld, begint het langzaam te begrijpen. Verklaar mij maar voor gek, ik ben zo gek nog niet!

Ervaringen in het verleden hebben mij geleerd dat de IKEA de airconditioning altijd op standje koelkast heeft staan (of kylskåp in mijn beste Zweeds, maar dit kan ook een nieuwe kast zijn). Heerlijk als je een beetje af wil koelen. Maar als je dan van 30° buiten, in je hemdje, de vrieskist IKEA genaamd binnenstapt, dat zou nog wel eens voor een complete brainfreeze kunnen zorgen. (Of hjärnfrys, niet te verwarren met het handige stapelbed.) En omdat ik opper-koukleum ben, weet ik dat ik dat niet trek.

Dus als een pakezel de IKEA binnen, iedereen lekker laten kijken en ondertussen op mijn gemakje winkelen zonder te klappertanden. Håtsjikidëe!

Mieke van Oss Boek: Pak me dan, als je kan!