Workshop: The Grid 2 & 3, 02-02-2018

Op vrijdag 2 februari 2018 wordt de workshop: Werken met de communicatiesoftware “the Grid 2 en 3” georganiseerd bij Commap te Uden.

Communicatie blijft zich steeds ontwikkelen. Niet alleen voor de mensen die nieuwe woorden leren begrijpen en uitspreken, maar ook voor gebruikers van communicatiehulpmiddelen. Om de inzet van een communicatiehulpmiddel te laten slagen, zijn daarom aanpassingen in de communicatiesoftware van groot belang!

Tijdens deze workshop leren logopedisten, begeleiders, familie en andere betrokkenen van gebruikers van een communicatiehulpmiddel (met de software van The Grid 2 en 3) o.a. zelfstandig aanpassingen te doen binnen de software. Ook is het mogelijk om bladen van cliënten aan te maken of aan problemen te werken waar men in de praktijk tegenaan loopt etc.

Kosten: € 99,- incl. btw, koffie/thee, iets lekkers en mogelijkheid tot lunch.  Tijd: 09.00 – 12.30 uur, adres: Burg. Buskensstraat 50 te Uden.

Aanmelden: Stuur een mail met jouw gegevens en het feit dat je wilt deelnemen aan deze workshop via het onderstaande contactformulier. We nemen dan zo snel mogelijk contact met je op.


 

Kliko-race (column)

COMMAP COLUMN – november 2017

Mieke heeft een hoge dwarslaesie, is vanaf haar schouders verlamd en auteur van het boek ‘Pak me dan…’. Zij beschrijft voor ons actualiteiten, belevenissen en alledaagse gebeurtenissen in de Commap Column.

Kliko-race

In Volkel is het gespreksonderwerp van de dag: het nieuwe afval scheiden per 1 december. De nieuwe kliko’s. Hoe gaan we dat allemaal doen? Het roept veel vragen op. Waar moet dit bij? En waarom mogen blik en plastic bij elkaar? En wanneer moet welke? Ik ga er een sport van maken: Wie van de drie? Want we krijgen er eentje bij voor papier. Toen de brief over het nieuwe afval scheiden in de bus viel denk ik dat ze daar bij de gemeente helemaal roodgloeiend gebeld zijn. Omdat niemand natuurlijk die brief goed leest! Maar wél meteen paniek: Help, dit is een verandering! Ik heb er ook een beetje moeite mee, maar meer omdat ik nog niet weet hoe ik het praktisch in moet gaan richten.

Waar ik vooral benieuwd naar ben is hoe de kliko-race op dinsdag in onze straat verder zal gaan verlopen. Elke dinsdag vaste prik ‘s morgens om 6.00 uur (soms eerder) rammelt de eerste kliko hier door de brandgang, ongeacht of je nog slaapt of niet. Mijn slaapkamer grenst aan de brandgang, dus dat komt knoerhard binnen. Heel soms midden in de nacht, als iemand bedenkt dat hij of zij ‘s morgens uit wil slapen. En bedankt! Officieel mag hij of zij (doelend op de kliko) niet een dag van tevoren aan de weg staan. Als je mij als buurvrouw te vriend wilt houden: riskeer het risico op een boete! Ik heb nog nooit gehoord dat er ‘s morgens vroeg of ’s nachts hier iemand de straat bespioneert om te kijken of er wel of niet kliko’s staan. Zet dat ding gewoon ’s avonds aan de straat!

En dan komt het leukste: áls de vuilniswagen is geweest, dan gaat het hier hélemaal los in de straat. Ik ga er altijd lekker voor zitten met een bakje thee. Wat een vermaak, dat burenleed, of heet dat leedvermaak? Zo gauw als de eerste kliko de grond weer raakt, klappen er links en rechts voordeuren open en de race is begonnen… Wie zal er deze keer zijn of haar kliko als eerste weer binnen hebben? Ik zet mijn geld in op een van mijn buurvrouwen die in haar roze peignoir meestal wel een aardig sprintje kan trekken voor haar leeftijd.

Niemand wordt ontzien, rollators worden opzij geduwd, badjassen vliegen alle kanten op, de krulspelden nog in, knieën worden open geschaafd. Ochjee Mieke, en zit jij daarbij te lachen? Nou, als iemand mij ’s morgens wakker loopt te rammelen, dan heb ik geen medelijden hoor!

En nu heeft de gemeente dus bedacht dat we een nóg een extra kliko krijgen voor het papier…

Ik zeg: game on!

Mieke van Oss Boek: Pak me dan, als je kan!


 

Rolstoel sticker (column)

COMMAP COLUMN – oktober 2017

Mieke heeft een hoge dwarslaesie, is vanaf haar schouders verlamd en auteur van het boek ‘Pak me dan…’. Zij beschrijft voor ons actualiteiten, belevenissen en alledaagse gebeurtenissen in de Commap Column.

Ik ben een gezegend mens. Gezegend met eigen vervoer, wat niet zo voor de hand liggend is als je op wat voor manier dan ook mobiel beperkt bent. Maar gelukkig heb ik hele lieve mensen in mijn omgeving die in 2006 een dienstenveiling hebben georganiseerd, met als opbrengst een aangepaste bus. Hierdoor kunnen ik en mijn gezin gaan en staan waar we willen. Dat is echt een unicum. Daar ben ik me heel erg van bewust. En toch heb ik iets te klagen. Dat ligt niet zozeer aan mijn eigen vervoer, maar meer aan de medeweggebruikers. Wat een onbegrip, ongeduld en agressie. Ieder busritje wordt er wel getoeterd, geduwd of afgesneden. En dat zijn geen bekenden want de mensen die mij kennen weten dat het niet vlugger gaat. Die weten trouwens ook dat ik nooit terug zwaai als ze me zien… Maar dat is geen onwil, dat heet hoge dwarslaesie. Maar dat getoeter?

Belachelijk gewoon. We zijn Volkel nog niet uit of het is al weer gebeurd: Tuuuuuut! En inderdaad het gáát niet hard. Dat kan ook niet, anders zit ik op mijn kop in mijn rolstoel. Ik stuiter alle kanten op, een potje headbangen op een stevig nummer van AC/DC is er niks bij. Dus beleid is zeker belangrijk als je met mij in de bus rijdt. Vroeger moest ik wel eens met de taxi, en dan had je dit ‘probleem’ niet want die rijden als een dolle overal dwars door-over-aan-onderdoor. (Excuses aan die zeldzame paar taxichauffeurs die het wel snappen.) Met als gevolg dat je dus sowieso ondersteboven in de rolstoel ergens aankomt. De mensen die met mij rondrijden doen dit voorzichtig, en daar ben ik blij om! Nou de medewerking van de andere weggebruikers nog! Daarom deze stille actie, ik heb een sticker laten drukken in de hoop dat er meer begrip zal zijn voor ons slakkentempo. Ik had nog wel ideeën over andere teksten. Maar dat zou moreel niet helemaal door de beugel kunnen dus proberen we het maar op deze vriendelijke en positieve manier. Je krijgt tenslotte wat je geeft. Dat blijft mijn motto.

Mieke van Oss Boek: Pak me dan, als je kan!


 

Oogwenk, boek (LIS)

Woensdag 20 september 2017 wordt het boek “Oogwenk” van Paul Trossèl onder de aandacht gebracht in het magazine LINDA en donderdag ’s avonds bij RTL-Late-night.
Paul Trossèl heeft het locked-in syndroom en maakt gebruik van communicatie-apparatuur van Commap. Ineens kan deze vader van een jong gezin alleen nog maar met zijn ogen knipperen, toch heeft hij een manier gevonden om te communiceren. Journaliste Laura van der Burgt leerde Paul kennen tijdens een interview voor LINDA magazine over mensen met het Locked-in syndroom. Gefascineerd door zijn levensverhaal schreef ze Oogwenk. Letter voor letter, want Paul kan alleen communiceren door met zijn ogen te knipperen.
Het boek “Oogwenk” is vanaf 20 september 2017 verkrijgbaar op de website van Oogwenk  of via BOL.com.
Afgelopen zaterdag had Paul, Laura en een vriend van Paul een openhartig interview bij Spijkers met koppen, waarbij ook gelachen wordt.
Luister hier het interview met Paul en Laura terug (fragment begint om 1.13.20).